Termin wypłaty odszkodowania z OC sprawcy.

Termin wypłaty odszkodowania z OC sprawcy. Czy są jakikolwiek sankcje za niedochowanie terminu?

Termin wypłaty odszkodowania z OC. Co do zasady ubezpieczyciel wypłaca odszkodowanie w terminie 30 dni licząc od dnia złożenia przez poszkodowanego lub uprawnionego zawiadomienia o szkodzie.

Od wspomnianej wyżej zasady są wyjątki:

  1. w przypadku gdyby wyjaśnienie w terminie, 30 dni licząc od dnia złożenia przez poszkodowanego lub uprawnionego zawiadomienia o szkodzie, okoliczności niezbędnych do ustalenia odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń albo wysokości odszkodowania okazało się niemożliwe, odszkodowanie wypłaca się w terminie 14 dni od dnia, w którym przy zachowaniu należytej staranności wyjaśnienie tych okoliczności było możliwe, nie później jednak niż w terminie 90 dni od dnia złożenia zawiadomienia o szkodzie,
  2. w przypadku, gdy ustalenie odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń albo wysokości odszkodowania zależy od toczącego się postępowania karnego lub cywilnego. Wtedy ubezpieczyciela nie obowiązują powyższe terminy. Jedynym obowiązkiem zakładu ubezpieczeń jest zawiadomienie na piśmie uprawnionego w terminie 30 dni, o przyczynach niemożności zaspokojenia jego roszczeń w całości lub w części Jak również o przypuszczalnym terminie zajęcia ostatecznego stanowiska względem roszczeń uprawnionego, a także wypłacić bezsporną część odszkodowania.

Środki nadzorcze

W przypadku niewypłacenia przez zakład ubezpieczeń odszkodowania w terminie lub niedopełnienia obowiązku zawiadomienia o terminie zajęcia stanowiska, organ nadzoru stosuje wobec zakładu ubezpieczeń środki nadzorcze określone w ustawie o działalności ubezpieczeniowej. Należą do nich:

  • kara dla członków zarządu lub prokurentów (trzykrotność przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia z ostatnich 12 miesięcy);
  • kara dla zakładu ubezpieczeń.
  • zawieszenie w czynnościach członków zarządu zakładu ubezpieczeń do czasu rozpatrzenia wniosku o ich odwołanie
  • występowanie do właściwego organu zakładu ubezpieczeń lub innego uprawnionego podmiotu z wnioskiem o odwołanie członka zarządu lub odwołanie udzielonej prokury.

Nadto, w przypadku nieuzasadnionego opóźnienia wypłaty odszkodowania, należą się odsetki ustawowe zgodnie z art. 481 § 1 k.c.

Jakie kroki podjąć, gdy ubezpieczyciel nie wypłaca odszkodowania. Po pierwsze wysłać do niego pismo ponaglające. Jeśli to nie poskutkuje można skierować skargę do Komisji Nadzoru Finansowego, która posiada uprawnienia nadzorcze w zakresie nałożenia kary finansowej i nie tylko oraz złożyć pozew do sądu.

Przyczynienie się poszkodowanego do szkody

Przyczynienie się poszkodowanego do szkody

 

Przyczynienie się poszkodowanego do szkody. Zadośćuczynienie i odszkodowanie oraz przyznana renta może być obniżona w przypadku przyczynienia się poszkodowanego do powstania szkody bądź powiększenia przez niego jej rozmiarów. Przyczynienie poszkodowanego potocznie można nazwać nieodpowiednim działaniem lub zaniechaniem się samego poszkodowanego. Gdy związek pomiędzy tym działaniem lub zaniechaniem poszkodowanego a powstałą szkodą jest taki, że gdyby nie określone zachowanie się lub zaniechanie poszkodowanego, bądź w ogóle nie doznałby on szkody, bądź też wystąpiłaby ona w mniejszym rozmiarze. Instytucję przyczynienia reguluje art. 362 k.c. Stosowanie do tego przepisu:

„Jeżeli poszkodowany przyczynił się do powstania lub zwiększenia szkody, obowiązek jej naprawienia ulega odpowiedniemu zmniejszeniu stosownie do okoliczności, a zwłaszcza do stopnia winy obu stron.

Orzecznictwo jako praktyczne przykłady przyczynienia wymienia np. : – spożywanie wraz z kierowcą alkoholu, decydowanie się na jazdę samochodem z kierowcą będącym w stanie po spożyciu alkoholu, nagłe i niespodziewane wtargnięcie pod koła, czy też brak zapięcia pasów przy założeniu, że okoliczności te miały wpływ negatywny na rozmiar doznanych przez poszkodowanych obrażeń.

Jako praktyczny przykład przyczynienia się poszkodowanego i w związku z tym obniżenia zadośćuczynienia można podać następującą sytuację: sąd uznał że poszkodowany przyczynił się do szkody w 50 % w skutek jazdy bez zapiętych pasów bezpieczeństwa. W takim wypadku przykładowo jeżeli pierwotnie określono zadośćuczynienie (tzn. bez uwzględnienia przyczynienia) na poziomie 100 000 zł to wtedy zostanie przyznane zadośćuczynienia w wysokości 50 000 zł (100 000 ? 50% = 50 000 zł).

Przedawnienie odszkodowania z oc sprawcy. W jakim terminie można dochodzić odszkodowania z OC sprawcy wypadku.

Przedawnienie odszkodowania z oc sprawcy. W jakim terminie można dochodzić odszkodowania z OC sprawcy wypadku.

Przedawnienie odszkodowania z oc sprawy. W przypadku ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej (OC), roszczenie poszkodowanego do ubezpieczyciela o odszkodowanie lub zadośćuczynienie ulega przedawnieniu się z upływem 3 lat od dnia, w którym poszkodowany dowiedział się o szkodzie i osobie obowiązanej do jej naprawienia, w każdym razie zaś z upływem 10 lat od dnia, w którym nastąpiło zdarzenie wywołujące szkodę.

Jeżeli zdarzenie wynika z przestępstwa, roszczenie ulega przedawnieniu z upływem 20 lat od dnia jego popełnienia, bez względu na to, kiedy poszkodowany dowiedział się o szkodzie i osobie obowiązanej do jej naprawienia. Jeżeli nastąpiło wyrządzenia szkody na osobie, przedawnienie nie może skończyć się wcześniej niż z upływem 3 lat od dnia, w którym poszkodowany dowiedział się o szkodzie i osobie obowiązanej do jej naprawienia, a przedawnienie roszczeń osoby małoletniej nie może się skończyć wcześniej niż z upływem 2 lat od uzyskania przez nią pełnoletności.

Przerwanie biegu przedawnienia

Jednak są sytuację w których terminy przedawnienia biegną od nowa (z uwzględnieniem przypadku z art. 124 § 2 k.c.). I  tak stosownie do ogólnych zasad prawa cywilnego, bieg przedawnienia przerywa się przez każdą czynność przed sądem lub innym organem powołanym do rozpoznawania spraw lub egzekwowania roszczeń danego rodzaju albo przed sądem polubownym, przedsięwziętą bezpośrednio w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia lub zabezpieczenia roszczenia. Również przez uznanie roszczenia przez osobę, przeciwko której roszczenie przysługuje, oraz przez wszczęcie mediacji.

Ponadto, co jest bardzo istotne dla terminu przedawnienia roszczeń wobec zakładu ubezpieczeń, to reguła zawarta w art. 819 § 4 k.c. Zgodnie z tą regułą bieg przedawnienia roszczeń o świadczenie przerywa się także przez zgłoszenie ubezpieczycielowi tego roszczenia lub przez zgłoszenie zdarzenia objętego ubezpieczeniem. W takich przypadkach bieg przedawnienia rozpoczyna się na nowo od dnia, w którym zgłaszający roszczenie lub zdarzenie otrzymał na piśmie oświadczenie ubezpieczyciela o przyznaniu lub odmowie świadczenia. Należy także pamiętać o tym, iż datą, od której przedawnienie roszczeń rozpoczyna bieg na nowo jest udzielenie przez zakład ubezpieczeń pierwszej odpowiedzi, a kolejne odwołania biegu przedawnienia już nie przerywają. W konsekwencji, ani odwołania, ani kolejne odpowiedzi zakładu ubezpieczeń na te odwołania, nie mają już żadnego wpływu na bieg terminu przedawnienia.

Amortyzacja części samochodowych przez ubezpieczyciela

Czy przy AC (autocasco) ubezpieczyciel może stosować amortyzację części ? Amortyzacja części samochodowych przez ubezpieczyciela.

Amortyzacja części samochodowych przez ubezpieczyciela. Po pierwsze należy wyjaśnić co to jest amortyzacja. Amortyzacja (procentowy ubytek wartości części) oznacza, pewne procentowe potrącenie odszkodowania od pełnej wartości szkody. Jeśli więc będziemy naprawiać pojazd, to będziemy musieli ponieść część kosztów naprawy pojazdu, gdyż ubezpieczyciel wypłaci nam nie pełne odszkodowanie.

Czy jest to prawnie dopuszczalne? – Tak, bo umowa ubezpieczenie Autocasco AC jest umową dobrowolną, i zgodnie z zasadą swobody umów może być konstruowana dowolnie, byleby jej treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego.

Art. 3531. K.C. Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego.

Tak, więc trzeba zwracać uwagę na postanowienia umowy, gdzie powinno być określone, czy ubezpieczyciel może stosować amortyzację i gdzie też powinny być zasady stosowania tej amortyzacji.

Amortyzacja, jest bardzo różna, zazwyczaj związana z wiekiem pojazdu – im starszy tym wyższa.

Wstrzymanie wypłaty odszkodowania przez ubezpieczyciela do czasu uzyskania prawomocnego wyroku stwierdzającego winę sprawcy?

Czy ubezpieczyciel może wstrzymać wypłatę odszkodowania do czasu uzyskania prawomocnego wyroku stwierdzającego winę sprawcy?

Wstrzymanie wypłaty odszkodowania. Nagminną praktyką zakładów ubezpieczeń jest wstrzymywanie wypłaty odszkodowania do czasu uzyskania prawomocnego orzeczenia sądu karnego stwierdzającego winę sprawcy. Takie „uprawnienie” ubezpieczyciel czerpie z art. 14 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz.U. Nr 124, poz. 1152 ze zm.), zgodnie z którym:

1. Zakład ubezpieczeń wypłaca odszkodowanie w terminie 30 dni licząc od dnia złożenia przez poszkodowanego lub uprawnionego zawiadomienia o szkodzie.
2. W przypadku gdyby wyjaśnienie w terminie, o którym mowa w ust. 1, okoliczności niezbędnych do ustalenia odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń albo wysokości odszkodowania okazało się niemożliwe, odszkodowanie wypłaca się w terminie 14 dni od dnia, w którym przy zachowaniu należytej staranności wyjaśnienie tych okoliczności było możliwe, nie później jednak niż w terminie 90 dni od dnia złożenia zawiadomienia o szkodzie, chyba że ustalenie odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń albo wysokości odszkodowania zależy od toczącego się postępowania karnego lub cywilnego. W terminie, o którym mowa w ust. 1, zakład ubezpieczeń zawiadamia na piśmie uprawnionego o przyczynach niemożności zaspokojenia jego roszczeń w całości lub w części, jak również o przypuszczalnym terminie zajęcia ostatecznego stanowiska względem roszczeń uprawnionego, a także wypłaca bezsporną część odszkodowania.
3. Jeżeli odszkodowanie nie przysługuje lub przysługuje w innej wysokości niż określona w zgłoszonym roszczeniu, zakład ubezpieczeń informuje o tym na piśmie osobę występującą z roszczeniem w terminie, o którym mowa w ust. 1 albo 2, wskazując na okoliczności oraz podstawę prawną uzasadniającą całkowitą lub częściową odmowę wypłaty odszkodowania, jak również na przyczyny, dla których odmówił wiarygodności okolicznościom dowodowym podniesionym przez osobę zgłaszającą roszczenie. Pismo zakładu ubezpieczeń powinno zawierać pouczenie o możliwości dochodzenia roszczeń na drodze sądowej.

Zgodnie z powyższym, przepis przewiduje jeden wyjątek, w którym możliwe jest przekroczenie maksymalnego terminu 90 dni. Jest to możliwe jedynie w przypadku, gdy stwierdzenie odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń lub też określenie wysokości odszkodowania uzależnione jest od toczącego się postępowania karnego lub cywilnego.  Z gramatycznej wykładni przepisu oznacza, że chodzi tylko o postępowanie karne lub cywilne, a nie dotyczy to toczącego się postępowania w sprawie o wykroczenie.

Prowadzone postępowanie karne jednak nie zwalnia ubezpieczyciela od przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego we własnym zakresie. Wstrzymanie wypłaty odszkodowania nie jest w tym przypadku konieczne.

Stosowanie części zamiennych zamiast oryginalnych przez ubezpieczyciela

Stosowanie części zamiennych zamiast oryginalnych przez ubezpieczyciela

Stosowanie części zamiennych zamiast oryginalnych przez ubezpieczyciela. Częstą stosowaną praktyką firm ubezpieczeniowych jest zaniżanie kosztów naprawy pojazdu, który polega m. in. na wyliczaniu kosztów naprawy z zastosowaniem tzw. części alternatywnych, czyli części nieoryginalnych, a także stosowania przez ubezpieczalnię potrąceń amortyzacyjnych części.

Takie stosowanie cen części alternatywnych – czyli zamienników, czy też potrąceń amortyzacyjnych nie jest zgodne z przepisami prawa. Zgodnie bowiem z zasadą pełnej kompensacji (naprawienia) wyrządzonej szkody, która jest określona w art. 363 § 1 kodeksu cywilnego: naprawienie szkody powinno nastąpić według wyboru poszkodowanego, bądź przez przywrócenie stanu poprzedniego, bądź przez zapłatę odpowiedniej sumy pieniężnej”.

Wobec powyższych wywodów poszkodowanemu przysługuje wymiana uszkodzonych w wypadku komunikacyjnym części na identyczne z tymi, które zostały uszkodzone w pojeździe lub wyliczenie odszkodowania na podstawie cen części oryginalnych (jeżeli takie zostały uszkodzone) niezbędnych do przywrócenia pojazdu do stanu sprzed szkody. No chyba że poszkodowany wyraża zgodę, aby jego uszkodzone części oryginalne zostały zamienione na części zamienne (nieoryginalne). Jednak jest to tylko i wyłącznie uprawnienie poszkodowanego i to od jego woli zależy czy skorzysta z zastosowania części zamiennych.   

Powyższe stanowisko zostało też potwierdzone w orzeczeniach Sądu Najwyższego, m. in. w orzeczeniu z dnia 1980.11.05, sygn. III CRN 223/80, SN stwierdził że:

„przywrócenie rzeczy uszkodzonej do stanu poprzedniego polega na doprowadzeniu jej do stanu używalności w takim zakresie, jaki istniał przed wyrządzeniem szkody. Jeżeli do osiągnięcia tego celu konieczne jest użycie nowych elementów, to poniesione na nie wydatki wchodzą w skład kosztów naprawienia szkody przez przywrócenie rzeczy do stanu poprzedniego. W konsekwencji powyższe wydatki obciążają osobę odpowiedzialną za szkodę. Zwiększenie wartości rzeczy (samochodu) po naprawie można by uwzględnić tylko wówczas, gdyby chodziło o wykonanie napraw takich uszkodzeń, które istniały przed wypadkiem, albo ulepszeń w stosunku do stanu przed wypadkiem.”

Reasumując decyzja poszkodowanego o naprawie pojazdu częściami oryginalnymi (jeżeli takie zostały uszkodzone) jest jego prawem wynikającym z zasady pełnego odszkodowania zawartej w art. 361 § 2 k.c., a nie wyborem ubezpieczyciela.

Prawo regresu. Czyli kiedy zakład ubezpieczeń może dochodzić zwrotu wypłaconych kwot od sprawcy wypadku.

Prawo regresu. Czyli kiedy zakład ubezpieczeń może dochodzić zwrotu wypłaconych kwot od sprawcy wypadku.

 

Prawo regresu – Zakład ubezpieczeń w przypadkach określonych w art. 43 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych ma prawo regresu. Inaczej mówiąc jest to roszczenie o zwrot wypłaconych środków pieniężnych do sprawy szkody. Znaczy to tyle, że w ściśle określonych przypadkach ubezpieczyciel może sięgnąć do kieszeni sprawcy i żądać kwoty jaką wypłacił poszkodowanemu w wypadku tytułem m.in. zadośćuczynienia, odszkodowania itp.

Zgodnie z tym przepisem zakładowi ubezpieczeń przysługuje prawo dochodzenia od kierującego pojazdem mechanicznym zwrotu wypłaconego z tytułu ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych odszkodowania, jeżeli kierujący:

1)   Wyrządził szkodę umyślnie, w stanie po użyciu alkoholu lub w stanie nietrzeźwości albo po użyciu środków odurzających, substancji psychotropowych lub środków zastępczych w rozumieniu przepisów o przeciwdziałaniu narkomanii.

2)   Wszedł w posiadanie pojazdu wskutek popełnienia przestępstwa.

3)   Nie posiadał wymaganych uprawnień do kierowania pojazdem mechanicznym, z wyjątkiem przypadków, gdy chodziło o ratowanie życia ludzkiego lub mienia albo o pościg za osobą podjęty bezpośrednio po popełnieniu przez nią przestępstwa.

4)   Zbiegł z miejsca zdarzenia.

Pozostaje pytanie czy w powyższych przypadkach jest możliwość obrony osoba która wyrządziła szkodę. Otóż jak najbardziej jest wiele sytuacji i przypadków w których można taką osobę wybronić. O szczegółowe możliwości wyjścia z sytuacji takich zapraszam po poradę do Kancelarii.

Przypadki prawa regresu w ubezpieczeniach OC rolników reguluje art. 58 w/w ustawy, o czym napiszę w przyszłych wpisach.